شماره رسمی قانون

ماده ۴۱ — تعریف حق عمری

تعریف حق عمری

فق

نکته فقهی

عمری در فقه، واگذاری منفعت برای مدت عمر مالک، منتفع یا شخص ثالث است. بقای مالکیت عین برای مالک و محدود بودن حق منتفع به مدت مقرر، با مبنای فقهی این نهاد سازگار است. منبع: محمداسحاق فیاض، منهاج‌الصالحین، ج۲، ص۴۷۱ تا ۴۷۳، مسائل ۱۴۲۵ تا ۱۴۳۴؛ محمد طباطبایی مجاهد، کتاب المناهل، ج۱، کتاب السکنی و العمری و الرقبی و الحبس.

یاد

یادداشت شخصی من

برداشت، پرسش یا نکته کلاسی خود را برای این ماده ثبت کنید. این متن فقط روی همین دستگاه ذخیره می‌شود.

همه یادداشت‌ها