ماده ۲۷۱ — پرداخت به طلبکار یا نماینده مجاز

دین باید به طلبکار، وکیل او یا شخص دارای ولایت و حق قبض پرداخت شود؛ پرداخت به غیر، اصل بر عدم برائت دارد مگر اجازه یا دلیل دیگری باشد. منبع: سید علی حسینی سیستانی، منهاج‌الصالحین، ج۲، کتاب الدین و القرض و ابواب وفای دین؛ محقق حلی، شرائع‌الاسلام، ج۲، کتاب الدین؛ حر عاملی، وسائل‌الشیعة، ابواب الدین والقرض.