ماده ۲۴۱ — شرط دادن رهن یا ضامن

شرط دادن رهن یا ضامن برای تضمین دین، در صورت تعیین کافی موضوع و امکان اجرا معتبر است؛ خود شرط لزوماً تا زمان تحقق، رهن یا ضمان را ایجاد نمی‌کند. منبع: حر عاملی، وسائل‌الشیعة، کتاب التجارة، ابواب المهور، باب «المؤمنون عند شروطهم» و ابواب شروط؛ سید علی حسینی سیستانی، منهاج‌الصالحین، ج۲، کتاب التجارة، احکام شروط ضمن عقد؛ امام خمینی، تحریرالوسیله، کتاب التجارة، القول فی الشروط.