شماره رسمی قانون
ماده ۲۲۵ — عرف به منزله شرط ضمنی
عرف به منزله شرط ضمنی
نکته فقهی
عرف مستقر و مورد توجه طرفین میتواند مانند شرط ضمنی، مفاد عقد را تکمیل کند؛ عرف مخالف نص آمره یا شرع معتبر نیست. منبع: قرآن کریم، مائده: ۱ و نساء: ۲۹؛ حر عاملی، وسائلالشیعة، کتاب التجارة، ابواب احکام العقود و الشروط؛ سید علی حسینی سیستانی، منهاجالصالحین، ج۲، کتاب التجارة.
یادداشت شخصی من
برداشت، پرسش یا نکته کلاسی خود را برای این ماده ثبت کنید. این متن فقط روی همین دستگاه ذخیره میشود.