ماده ۲۰۱ — اثر اشتباه در شخص طرف معامله

اشتباه در هویت طرف تنها زمانی اساسی است که شخصیت او در قصد معاملاتی علت عمده باشد؛ این معیار با تبعیت عقد از قصد واقعی سازگار است. منبع: سید علی حسینی سیستانی، منهاج‌الصالحین، ج۲، کتاب التجارة، فصل شرایط عقد؛ محقق حلی، شرائع‌الاسلام، ج۲، کتاب التجارة، عقد بیع و شرایط آن.