ماده ۱۰۱۹ — شرط کلی صدور حکم موت فرضی

مبنای فقهی آغازین، استصحاب حیات مفقود است؛ صرف گذشت زمانی که عادتاً شخص زنده نمی‌ماند، یک قاعده یکسان و قطعی در همه ابواب فقه نیست. معیار و تشریفات موت فرضی در این ماده، حکم قانون است. منبع: محمدحسن نجفی، جواهرالکلام، کتاب المواریث، مبحث مفقود؛ منابع اصول فقه، مبحث استصحاب.